Po trzykroć mleczny pudding z wiekami historii w tle. Ryżowy deser z przepisu Ewy Wachowicz

Redakcja HTP

Pudding ryżowy uchodzi dziś za coś między oldschoolowym deserem a wspomnieniem dzieciństwa – niewielu wie jednak, że danie to może pochwalić się historią liczącą tysiące lat, a zasięg terytorialny tejże równa się zaś temu, który charakteryzuje sam ryż. I tak w Indiach – jako kheer – znany był już w czasach wedyjskich, podawano go zaś z mlekiem, kardamonem i pistacjami. W Iranie przybierał formę szafranowego sholezard, serwowanego na ogół z wodą różaną i cukrem pudrem. W Ameryce Łacińskiej, jako arroz con leche, pachniał wanilią, rumem, cynamonem, a czasem również cytrusami i goździkami. W Skandynawii do dziś trafia na świąteczne stoły jako risengrød. W Anglii z kolei od czasów Tudorów pieczono go w formie whitepotu – mlecznej zapiekanki z chlebem, ryżem i gałką muszkatołową. Wersja Ewy Wachowicz świadomie miesza te wpływy – są i przyprawy, i cytrusy, i aż trzy rodzaje mleka – jak w tres leches, choć z zupełnie innym efektem. Całość zamyka pieczone jabłko – zwrot akcji w globalnej mleczno-ryżowej historii.