Kilkaset wspólnych spektakli. O relacji silniejszej niż zawodowe zobowiązania
Początki znajomości Katarzyny Gniewkowskiej i Krzysztofa Dracza sięgają jeszcze ich wrocławskich doświadczeń teatralnych oraz wspólnych realizacji Teatru Telewizji. Choć od tamtego czasu minęło ponad trzydzieści lat, oboje wciąż z przyjemnością wracają do wspólnej pracy, a szczególne miejsce w ich zawodowej historii zajmuje "Pomoc domowa" - farsa Marca Camolettiego, wystawiana w warszawskim Och-Teatrze od września 2017 roku, która doczekała się już ponad trzystu przedstawień. Gniewkowska i Dracz wcielają się w niej w małżeństwo, którego pozornie uporządkowane życie zaczyna komplikować się za sprawą wzajemnych sekretów i nieporozumień; za reżyserię odpowiada Krystyna Janda, odgrywająca również tytułową rolę.
Wieloletnie występy zbliżyły do siebie cały zespół. Jak wspominał Dracz, aktorzy i aktorki często przychodzą do teatru znacznie wcześniej, niż wymagają tego zawodowe obowiązki, aby po prostu ze sobą porozmawiać. Dzielą się opowieściami o prywatnych doświadczeniach, codziennych wydarzeniach i wszystkim, na co podczas samego spektaklu nie ma miejsca.
Dla Gniewkowskiej taka bliskość stanowi naturalną część aktorskiego zawodu. Przygotowywanie roli wymaga bowiem nie tylko poznania tekstu czy zrozumienia postaci, lecz także odsłonięcia przed scenicznymi partnerami czy partnerkami części własnej osobowości.
"Poznajemy swoje poglądy, swoje wartości i w ten sposób zbliżamy się do siebie" - wyjaśniała aktorka, wskazując, że wspólna praca pozwala stopniowo budować wzajemne zaufanie.
Dracz przyznał z kolei, że trudno byłoby mu pracować z osobami, których nie darzy sympatią. Wieloletnia znajomość z Gniewkowską jest dla niego przykładem relacji opartej na zaufaniu, pozwalającej swobodnie rozmawiać również o sprawach bardzo osobistych.
"Im bardziej się znamy, im bardziej sobie ufamy, tym relacje na scenie są prawdziwsze" - podkreślił aktor.
Podobną opinię wyraziła aktorka, która zwróciła uwagę na empatię Dracza i wzajemne wsparcie w chwilach, gdy jedno z nich zmaga się z prywatnymi trudnościami. Oboje podkreślili jednocześnie, że ich przyjaźń, choć dawno wyszła poza teatr, pozostaje przede wszystkim relacją opartą na wieloletniej znajomości i wspólnym rozumieniu aktorskiego rzemiosła.
"Czułe słówka" bez naśladowania filmowych legend. Gniewkowska i Dracz o teatralnych rolach
Tak wypracowane porozumienie przydaje się szczególnie w "Czułych słówkach", które od czerwca 2024 roku można oglądać na deskach Och-Teatru. Spektakl w reżyserii Pawła Paszty nawiązuje do historii rozsławionej przez film Jamesa L. Brooksa z 1983 roku, nagrodzony pięcioma Oscarami, w tym za role Shirley MacLaine i Jacka Nicholsona.
Gniewkowska wciela się w Aurorę Greenway, wyrazistą i niepozbawioną sprzeczności matkę Emmy, granej przez Elizę Rycembel. Dracz występuje natomiast jako Garrett Breedlove, ekscentryczny emerytowany astronauta i sąsiad Aurory. W kinowej wersji właśnie te postacie przyniosły MacLaine i Nicholsonowi oscarowe statuetki.
Mierzenie się z tak rozpoznawalnymi rolami mogłoby wydawać się niemałym obciążeniem, aktor i aktorka postanowili jednak nie traktować filmu jako wzorca, który należałoby wiernie odtworzyć.
"Odżegnaliśmy się od filmu. Zajęliśmy się wyłącznie sobą i naszymi relacjami" - tłumaczył Dracz.
Wspominał przy tym przygotowania do przedstawienia jako wyjątkowo spokojne. Najważniejszym zadaniem okazało się stworzenie wiarygodnych, wielowymiarowych postaci i przedstawienie ich relacji w sposób bliski ludzkim doświadczeniom.
Innego rodzaju wyzwanie wskazała Gniewkowska.
"W tej historii przechodzimy od dość komediowego, żartobliwego początku do tragedii rodzinnej" - mówiła.
Taka zmiana tonu wymaga od aktorów szczególnej uważności, a także umiejętności budowania emocji bez popadania w przesadę.
Istotą przedstawienia pozostają przede wszystkim skomplikowane relacje między ludźmi. Obok uczucia łączącego Aurorę i Garretta pojawia się trudna więź matki z córką, w której troska nie zawsze idzie w parze ze zrozumieniem. Bohaterowie popełniają błędy, nie potrafią właściwie wyrażać emocji, a mimo to nieustannie poszukują bliskości.
W rozmowie nie zabrakło również wspomnień z telewizyjnych planów. Dracz opowiedział o swojej wieloletniej przygodzie ze "Światem według Kiepskich", w którym wcielał się w dziesiątki najróżniejszych postaci. Jak przyznał, nie był to od początku zaplanowany zamysł twórców - kolejne role pojawiały się stopniowo, a ich różnorodność stała się z czasem źródłem szczególnej zawodowej satysfakcji.
Choć teatralne i telewizyjne doświadczenia obojga aktorów są niezwykle bogate, to właśnie wzajemne zaufanie pozostaje jednym z najważniejszych elementów ich wspólnej pracy. Publiczność może się o tym przekonać podczas kolejnych przedstawień "Czułych słówek".







